کاهش ۴۳ درصدی سکته مغزی با اصلاح شیوه زندگی – شما آنلاین هستید


بر اساس تحقیقات جدید به رهبری موسسه پزشکی مولکولی هیوستون که امروز در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شد، افرادی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر بیشتری برای سکته هستند، می توانند با اتخاذ یک سبک زندگی سالم قلبی عروقی، این خطر را تا ۴۳ درصد کاهش دهند.

این مطالعه شامل ۱۱۵۶۸ بزرگسال ۴۵ تا ۶۴ ساله بود که در ابتدا بدون سکته مغزی بودند و به طور متوسط ​​به مدت ۲۸ سال تحت نظر بودند. سطح سلامت قلب و عروق بر اساس توصیه های Life’s Simple 7 انجمن قلب آمریکا است که شامل ترک سیگار، تغذیه بهتر، فعالیت بدنی، کاهش وزن، مدیریت فشار خون، کنترل کلسترول و کاهش قند خون می شود.

خطر سکته مغزی مادام‌العمر با توجه به نمره ریسک سکته چند ژنی محاسبه می‌شود و افرادی که عوامل خطر ژنتیکی بیشتری در ارتباط با خطر سکته دارند، امتیاز بالاتری دریافت می‌کنند.

دکتر Miriam Furnage، استاد پزشکی مولکولی و ژنتیک انسانی، موسسه پزشکی مولکولی هیوستون، می گوید: «مطالعه ما تأیید می کند که اصلاح عوامل خطر در سبک زندگی، مانند کنترل فشار خون، می تواند خطر ژنتیکی سکته مغزی را جبران کند.

ما می‌توانیم از اطلاعات ژنتیکی برای تعیین افرادی که در معرض خطر بالاتری هستند استفاده کنیم و آنها را تشویق کنیم که شیوه‌های زندگی سالم قلبی عروقی مانند پیروی از Life’s Simple 7 را برای کاهش این خطر و زندگی طولانی‌تر و سالم‌تر اتخاذ کنند.

بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، سالانه ۷۹۵۰۰۰ نفر در ایالات متحده دچار سکته مغزی می شوند.

این عدد برابر است با سکته مغزی یک نفر در هر ۴۰ ثانیه و مرگ یک نفر بر اثر سکته در هر ۳.۵ دقیقه.

سکته مغزی علت اصلی ناتوانی جدی طولانی مدت است، به طوری که اختلال حرکتی مرتبط با سکته مغزی در بیش از نیمی از بازماندگان سکته مغزی ۶۵ ساله و بالاتر رخ می دهد. اما سکته مغزی در بزرگسالان جوانتر نیز رخ می دهد.

در سال ۲۰۱۴، ۳۸ درصد از افرادی که به دلیل سکته مغزی در بیمارستان بستری شدند، زیر ۶۵ سال سن داشتند.

افرادی که بالاترین امتیاز را برای خطر ژنتیکی سکته مغزی و کمترین امتیاز را برای سلامت قلبی عروقی در این مطالعه کسب کردند، بالاترین خطر سکته مغزی در طول زندگی را با ۲۵ درصد داشتند.

صرف نظر از سطح خطر ژنتیکی سکته مغزی، کسانی که از سلامت قلبی عروقی بهینه استفاده می کنند این خطر را ۳۰ تا ۴۵ درصد کاهش می دهند. به این ترتیب تقریبا شش سال زندگی بدون سکته به جمعیت اضافه شده است.

یکی از محدودیت‌های مقاله این است که امتیاز خطر چند ژنی به طور گسترده تأیید نشده است، بنابراین کاربرد بالینی آن به ویژه برای افراد با پیشینه‌های نژادی یا قومی مختلف مطلوب نیست.

منبع: سایت مدیکال نیوز