شواهد بیشتر در ارتباط مونو با مولتیپل اسکلروزیس


شواهد بیشتر در ارتباط مونو با مولتیپل اسکلروزیسنوشته شده توسط Amy Norton HealthDay Reporter

برای سال‌ها، محققان مشکوک بودند که ویروس اپشتین بار، که به عنوان عامل مونونوکلئوز شناخته می‌شود، ممکن است در تحریک مولتیپل اسکلروزیس نیز نقش داشته باشد. اکنون یک مطالعه جدید این مورد را تقویت می کند.

این مطالعه که شامل بیش از ۱۰ میلیون نفر از اعضای ارتش ایالات متحده بود، نشان داد که خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) پس از ابتلا به اپشتین بار ۳۲ برابر افزایش می یابد.

ویروس اپشتین بار (EBV) در همه جا وجود دارد و حدود ۹۵ درصد از جمعیت در مقطعی آلوده می شوند. بسیاری از افراد در کودکی به آن مبتلا می شوند، در حالی که معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی کند. زمانی که افراد در نوجوانی یا جوانی به این بیماری مبتلا می شوند، می تواند باعث مونونوکلئوز شود.

در طول سال ها، تعدادی از مطالعات اشاره کرده اند که در تعداد کمی از افراد، EBV ممکن است به افزایش خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس کمک کند. ام اس یک بیماری عصبی است که در اثر حمله نادرست سیستم ایمنی بدن به بافت عصبی بدن ایجاد می شود.

برای مثال، افرادی که مونونوکلئوز داشته اند، نسبت به افرادی که هرگز علائم عفونت EBV را نداشته اند، بیشتر در معرض ابتلا به ام اس هستند. در همین حال، افراد مبتلا به ام اس می توانند سطوح بالایی از آنتی بادی علیه EBV را چندین سال قبل از ظاهر شدن علائم خود نشان دهند. محققان همچنین سلول های B آلوده به EBV را در مغز بیماران مبتلا به ام اس پیدا کردند.

همه اینها نشان می دهد که چیزی در مورد پاسخ ایمنی به عفونت EBV می تواند در برخی افراد باعث ایجاد ام اس شود.

اما اثبات این که ویروس عامل بیماری ام اس است، و نه فقط یک نفر، یک چالش بوده است. این تا حدی به این دلیل است که تقریباً همه افراد مبتلا به EBV هستند، در حالی که ام اس نسبتاً نادر است.

برای شناسایی افرادی که در ابتدا EBV منفی هستند، نیاز به یک مطالعه گسترده و طولانی مدت است، و سپس دریابید که آیا عفونت های جدید EBV خطر ابتلا به ام اس را بعدا افزایش می دهد یا خیر.

مطالعه جدید در مجله منتشر شده است علوم پایه، او دقیقا همین کار را کرد.

مارک آلگرتا، معاون پژوهشی در انجمن غیرانتفاعی ملی مولتیپل اسکلروزیس، گفت: «این قوی‌ترین شواهدی است که تا به امروز داریم مبنی بر اینکه EBV به ام‌اس کمک می‌کند».

آلگرتا، که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت که این ویروس احتمالا برای ایجاد ام اس “ضروری است، اما کافی نیست”. یعنی با عوامل دیگری که افراد را بیشتر در معرض ابتلا به ام اس قرار می دهد همدست می شود.

دکتر آلبرتو آچریو، سرپرست تیم تحقیق، گفت: در این مرحله، مطالعات برخی عوامل دیگر مرتبط با خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس را شناسایی کرده اند.

دکتر آچیریو، پروفسور اپیدمیولوژی در دانشکده پزشکی هاروارد، گفت که اینها شامل ژن‌های خاص، سیگار کشیدن، کمبود ویتامین D و چاقی دوران کودکی است.

اشریو گفت، با این حال، هیچ یک از این عوامل به افزایش ۳۲ برابری خطر مرتبط با عفونت EBV نزدیک نمی شود.

وی آخرین یافته ها را “شواهد قطعی” از نقش این ویروس در ایجاد مولتیپل اسکلروزیس توصیف کرد.

در این مطالعه، پرسنل نظامی ایالات متحده برای بیش از ۲۰ سال ردیابی شدند. تمام نمونه های خون در زمان استخدام و سپس هر دو سال یکبار گرفته شد.

تیم Ascherio دریافتند که حدود ۵٪ EBV در زمان اولین آزمایش منفی بودند.

به طور کلی، ۹۵۵ پرسنل نظامی در حین انجام وظیفه به ام اس مبتلا شدند. این شامل ۳۵ نفر بود که در ابتدا EBV منفی بودند. همه این افراد به جز یک نفر قبل از تشخیص ام اس – معمولاً پنج سال قبل – به EBV آلوده شده بودند.

در مقایسه با همتایان خود که برای EBV منفی باقی ماندند، افرادی که به تازگی به ویروس آلوده شده بودند، ۳۲ برابر بیشتر در معرض ابتلا به ام اس در طول دوره مطالعه بودند.

یک سوال این است که آیا افرادی که در مراحل پیش علامت ام اس هستند سیستم ایمنی ضعیفی دارند که به طور کلی آنها را مستعد ابتلا به عفونت های ویروسی می کند؟

بنابراین تیم Ascherio بررسی کردند که آیا خطر ابتلا به ام اس با سایر عفونت‌های ویروسی در ارتش، از جمله سیتومگالوویروس – یکی دیگر از ویروس‌های رایج که تا آخر عمر در بدن خفته باقی می‌ماند، مرتبط است یا خیر. آنها ارتباط مشابهی بین آن ویروس ها و ام اس پیدا نکردند.

Ascherio گفت، این امکان وجود دارد که چیزی در مورد پاسخ ایمنی به EBV، به طور خاص، به تحریک ام اس کمک کند. دقیقاً چه چیزی نامشخص است.



سوال

مولتیپل اسکلروزیس چه نوع بیماری است؟
پاسخ را ببینید

سرمقاله ای که همراه با این مطالعه منتشر شد، این ایده را تکرار کرد که EBV برای ایجاد ام اس ضروری است، اما به خودی خود کافی نیست.

دکتر می گوید. ویلیام رابینسون و لارنس استاینمن از دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا.

آنها این سوال را مطرح کرده اند که آیا واکسیناسیون علیه EBV می تواند به پیشگیری از ام اس کمک کند؟ چنین واکسن‌هایی در حال توسعه هستند: Moderna، سازنده یکی از واکسن‌های RNA COVID، آزمایش اولیه واکسن mRNA علیه EBV را آغاز کرده است.

Ascherio گفت که احتمال دیگر این است که داروهای ضد ویروسی که سلول های آلوده به EBV را هدف قرار می دهند می توانند برای درمان ام اس آزمایش شوند.

برخی از داروهای جدیدتر ام اس پیشرفت بیماری را با تخلیه سلول های B خاص در بدن کاهش می دهند. آلگرتا گفت که “معقول” است که حدس بزنیم که یکی از دلایلی که این داروها کار می کنند کاهش سلول های B آلوده به EBV است.

اطلاعات بیشتر

انجمن ملی مولتیپل اسکلروزیس اطلاعات بیشتری در مورد علل ام اس دارد.

منابع: Alberto Ascherio، MD، Dr.Ph.، استاد، پزشکی، دانشکده پزشکی هاروارد، استاد، اپیدمیولوژی و تغذیه، دانشکده بهداشت عمومی هاروارد TH Chan، بوستون. مارک آلگرتا، دکترا، معاون تحقیقات، انجمن ملی مولتیپل اسکلروزیس، شهر نیویورک؛ ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲ علوم پایه، برخط

اخبار پزشکی
حق چاپ © HealthDay 2020. تمامی حقوق محفوظ است.


از جانب آرم WebMD

راه حل های بهداشتی از حامیان ما

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/